Psalm 29 Psalm 29

A       groet

Soms vertellen mensen dat God heel dichtbij was.

 

Iemand ernstig ziek,

bezorgd of er na de dood nog iets is

verdrietig om man en kinderen achter te laten

wie zou voor hen zorgen

zij keek op een goede dag uit het raam van het ziekenhuis

grijze wolken…zoals zij die ook in haar zelf had

maar opeens gingen de wolken uit elkaar

de zon brak door…

en ook in haar zelf werd het licht

God vertelde haar: ik ben er wel…het komt goed: met jou, met die jou lief zijn

 

God dichtbij…dat geloven we toch?

dat achter de schermen wij een God hebben

die ons nooit uit het oog verliest

die met ons bezig is

en heel de wereld leidt naar het doel dat hij ermee voorheeft?

En soms even merken we hem op

als de wolken open gaan…

Noach ziet hem in de regenboog

Mozes in een brandende struik

David ontdekt hem in een geweldig onweer

Jezus wijst op de onbezorgde vogelen des hemels en de bloemen des velds

 

Misschien was de Eeuwige even dicht bij u

toen, bij die wandeling in de bergen

of toen bij de geboorte van een kind

bij het zien van de sterren van de hemel.

 

gebeurtenissen die zoveel in je los maken

aan verwondering, aan heilig ontzag

daar kun je met je gewone verstand niet bij

hier leg je een hand op de mond:

Hier past stilte, eerbied, aanbidding…een loflied

Dan volgen toewijding aan God

en vragen naar zijn wil en bedoelingen.

 

B        God is een verborgen God.

We zien hem niet rechtstreeks, van aangezicht tot aangezicht

We vermoeden hem: achter de schermen is hij met ons bezig.

de wolken, vogels en bloemen, de bergen, het onweer,

ze ont-hullen God…ze ver-hullen hem tegelijk

 

Dat maakt het voor ons wel een beetje moeilijk.

 

Op het eerste gezicht zie je niets van God

Wel vogels en bloemen, wel de bergen, wel het onweer

niet God zelf…

de dingen maken God onzichtbaar…ze verhullen hem

We zien enkel maar de voorkant.

 

Maar soms gaan de dingen ahw open

dan spreken de vogels van Gods trouwe zorg

dan spreken de bloemen van leven bij de dag

dan laten zij iets van God zien

dan onthullen zij zijn macht, zijn liefde, zijn zorg over ons bestaan

het geheim van de werkelijkheid komt even aan het licht:  God…

 

Daarom zegt Jezus moet je kijken met de ogen van een kind

Want grote mensen: die hebben overal een naam voor

bloemen, vogels, onweer….volwassenen weten al wat het is…

ze staan niet meer open voor God die zich daarin te kennen geeft.

 

Maar kinderen: hun wereld en die van God die zijn niet gescheiden

bloemen en vogels en God en engelen…die lopen allemaal door elkaar

kinderen kunnen zich nog laten verrassen door God

heel onbevangen geloven ze aan God die overal is

die alles kan…alles weet…en altijd voor je zorgt.

 

Zo onbevangen heeft David het onweer beleefd

Het laat hem iets zien van God

Donder en bliksem onthullen voor hem de Here God

Die machtige God waakt over hem en zijn volk

Dat stelt hem gerust…dat wekt vertrouwen

Wat anders is gepast dan hem te eren

zijn heerlijkheid en glorie te bezingen?

 

 

C      Ergens zijn we jaloers op David:

zo met God omgaan, hem ontdekken zelfs in het onweer

wie wil dat nou niet

Maar tegelijk voelen we ons anders dan David:

dat spontane, dat onbevangene brengen wij niet op:

wij weten te veel…wij weten wel beter

Voor ons is het onweer een verhaal van luchtlagen die op elkaar botsen

en over elkaar heen schuiven

en dan krijg je electrische spanning

en die ontlaadt zich: eerst zie je een flits…en even later hoor je de donder.

Hoe langer het duurt, hoe verder het weg is.

 

Zo leren we dat tegenwoordig op school en bij het weerbericht op tv.

God komt in dat verhaal niet voor.

Dat is iets van vroeger.

Toen wisten de mensen niet beter. Wij nu wel.

We lachen erom.

In een reclame mag Lex Goudsmit verkleed als god

vanaf een wolkje bliksems naar de aarde slingeren.

 

Zo is het met het onweer gegaan, met de regenboog van Noach:

met de vogels en bloemen van Jezus

met ziekte en gezondheid; met welvaart en armoede; met oorlog en vrede

Daar staat God buiten.

als een orkaan Florida verwoest

regen alles onder water zet in Pakistan

dan zeggen we niet meer dat God het doet.

Gelukkig niet.

Maar hoe zit het dan?

Kun je dan nog bidden om gezondheid, om werk

om een behouden reis, om wat dan ook?

Heeft God daar wel iets mee te maken?

Kan Hij daar ook maar iets aan doen?

We aarzelen om dat in verband met God te brengen.

 

Geleidelijk aan verdampt ons geloof:

Van een God achter de schermen merken we niets meer.

Zien soms even…werd voor velen tot: zien bijna nooit meer.

We geloven nog wel dat er iets moet zijn

Maar het lukt ons niet om de gebeurtenissen van ons leven

daarmee in verband te brengen.

 

 

D       Eigenlijk zijn we terug bij af:

Wij moderne ontwikkelde mensen hebben veel van die die hele primitieve mensen

in de dagen van Elia, 850 v Chr

Die hadden het leven ook opgedeeld in allemaal terreinen

Er is het terrein van het weer, van zon en maan en sterren

er is het terrein van ziekte en gezondheid

het terrein van de landbouw en de oogst

het terrein van oorlog en strijd

en ga zo maar door.

Onze terreinen nu…en die van vroeger lijken als twee druppels water op elkaar.

 

Met dit verschil dan dat de mensen toen:

voor elk van die terreinen een god hadden, die daar over ging.

En wij nu doen het met geleerden.

Over het onweer ging toen Baäl-Hadad: hij slingert de bliksems en laat het donderen.

Over het onweer gaat nu: Gerrit Hiemstra

hij legt uit hoe het zit, en wat er valt te verwachten.

En zo is het met alles:

De god die vroeger over ziekte en gezondheid ging

is bij ons vervangen door de specialist.

De goden maakten plaats voor deskundigen.

Zeer geleerde mensen, over een heel klein stukje van de werkelijkheid.

 

Maar het levensgevoel toen en nu is hetzelfde gebleven

dat je je behoorlijk afhankelijk voelt

- kun je je gezondheid regelen?

- heb je wat over het weer te zeggen?

- over die oorlog in Oekraïne?

- over de torenhoge inflatie?

 

Wij ondergaan ons lot.

Zo zit het nu eenmaal in elkaar, zeggen we

Of: het heeft zo moeten zijn

Of nog wat anders

Maar hoe dan ook: we voelen ons klein, onzeker

een speelbal van hogere machten die een spel met je spelen..


 

E      Het is tegen dit fatalisme dat Elia en de profeten opstaan.

Elia zegt: er zijn niet tientallen goden

die allemaal een stukje van je leven beheersen.

Er is maar 1 grote en machtige God

die alles geschapen heeft:

het land met bergen en woestijnen

de zee met zijn onpeilbare diepten

donder en bliksem, de zon en de maan

bloemen en vogels,  mens en dier

Hij heeft het bedacht en ons gegeven als een huis om in te wonen

trouw en liefdevol houdt hij het in stand.

 

Eén God, de Schepper ook van de dingen

waar wij wel nooit aan wennen zullen

aardbevingen en overstromingen, nare ziektes, de dood

het bestaat allemaal in zijn schepping

tot Hijzelf het natuurgeweld overwint

en de nieuwe aarde brengt

waar de dood niet meer zal zijn

noch rouw, noch geklaag. (Opb 21:4)

 

Eén God,

zelfs voor de ellende die mensen elkaar aandoen:

ongelukken, eenzaamheid, honger en armoede, oorlog en geweld

het gebeurt allemaal in zijn schepping:

met verontwaardiging  ziet hij het gebeuren

en neemt het er tegen op in Mozes en de profeten

door Jezus en zijn Geest.

 

Eén God, voor alles wat er is

 

Eén God, en wat voor één:

Eén die niet laat varen het werk dat zijn hand begon

Eén die met ons en heel de wereld bezig blijft

tot het eindelijk is geworden wat Hij er ooit in zag:

vrede op aarde, de mensen gelukkig

Vrede, dat is zijn laatste woord

zoals het het ook het laatste woord is van de psalm:





 

F      Hoor, Israel, de HERE is onze God, de HERE alleen (Deut 6:4)

Achter de schermen doet God, de Vader, de Almachtige, de Schepper zijn werk.

 

Dat is de gouden greep van Israel geweest.

Daarmee is het fatalisme en doemdenken overwonnen.

Voortaan hebben wij een adres.

Met alles wat er is en gebeurt kunnen we bij deze ene God terecht.

Met onze dank voor wat fijn en goed is

Met onze klacht om wat erg en pijnlijk is en verbijstering oproept

Met onze schuld voor wat we zelf verkeerd deden.

 

Daarmee worden geloof, hoop en liefde geboren

GELOOF : opgewekt en sterk dat in het Verborgene God

met en voor ons bezig is

en dat hij, voor wie kijkt met de ogen van een kind,

zich te kennen geeft.

 

HOOP - op verrassende wendingen

voor al die situtaties die wel muurvast lijken te zitten

misschien ziet God kansen en mogelijkheden

waar wij die niet zien.

 

en LIEFDE - voor God in eerbied en aanbidding

in toewijding aan zijn wil…

en dan komt vanzelf de ander in beeld

en de vrede en de gerechtigheid.

 

Zo blijven we onderweg

Levend van zien, soms of zelden - even:

blij dat een grijs wolkendek openbreekt en vertrouwen wekt

Tot zijn rijk gekomen is. Dan…

Dan zal van alles de liefde van God afstralen.

Niets zal hem dan nog verhullen, alles zal hem onthullen

Alles transparant tot op God. Hijzelf: alles in allen.

Als van aangezicht tot aangezicht zullen we elkaar zien.

AMEN

terug