GeHoLi

Geloof, Hoop en Liefde

Gemengde gevoelens

Helaas liet het bloedonderzoek deze week zien dat de concentraties van een aantal stofjes in mijn bloed zijn opgelopen en de veilige bovengrens hebben overschreden. De betreffende stofjes wijzen op leverschade en dat komt door de alvleesklier/pancreas. Die was de vorige keer gezond en normaal van omvang, maar is nu blijkbaar weer vergroot waardoor de lever beschadigd raakt. De hoeveelheid prednisolon die ik nu gebruik (10 mg) is dus onvoldoende om de auto-immuun pancreatitis (AIP) te onderdrukken.

De behandelend arts adviseert om het afbouwen van de prednisolon te stoppen – dus op 10 mg te blijven – en eind volgende week weer bloed te prikken. Als de bloedwaarden dan verder zijn opgelopen krijg ik er een andere ontstekingsremmer bij naast de prednisolon: azathioprine. Ik hoop dat dat niet nodig is, want de kans op vervelende bijwerkingen van dat medicijn is behoorlijk groot, maar ik vrees dat ik er niet aan ontkom. Ondertussen voel ik me totaal niet ziek:  ik sport bijna dagelijks en het slapen gaat ook beter dan voorgaande jaren.

Dat meldde ik vanmiddag aan de bedrijfsarts. Zijn advies luidt dan ook dat ik per vandaag weer voor 90% aan de slag mag. Geen 100% want hij wil nog een paar maanden aanzien hoe mijn gezondheid zich ontwikkelt. Bij nu al 100% verdwijnt hij uit beeld.
Ik moet zoveel mogelijk vanuit huis werken (richtlijn overheid) maar mag wel enkele pastorale bezoeken afleggen met in acht neming van de anderhalve meter enz. Om de herwonnen nachtrust niet te verspelen moet ik mijn werk concentreren in de ochtend en middag. Dat is nu, buiten het vergaderseizoen geen probleem.

Al met al een beetje goed en een beetje slecht nieuws, maar het kan allemaal nog op z’n pootjes terecht komen. Ik wacht het in goed vertrouwen af en ik ben blij dat ik wat meer aan het echte werk toe kom. Dat is ook nog eens een goede afleiding.

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on reddit
Share on whatsapp
Share on email
Share on print