GeHoLi

Geloof, Hoop en Liefde

Een week van wachten

Na het hoopgevende telefoontje vorige week maandag ben ik met de prednisolon begonnen. Elke dag een pilletje, dan zou ik met een kleine week wel iets van verbetering moeten kunnen merken. Soms dacht ik inderdaad dat m’n oogwit en huid wat minder geel waren. Maar de wens bleek de vader van de gedachte: het geel bleef en de jeuk ook. Doen de medicijnen wel hun werk? Moet ik misschien een zwaardere dosis hebben?
Ik bel met het ziekenhuis en de specialist legt uit dat bij het begin van de kuur de waarden van de geel-makende stof (bilirubine) wel heel hoog waren. Die kunnen best gedaald zijn zonder dat je er direct minder geel van wordt. Maar om dat met zekerheid te kunnen stellen, is het nodig dat ik weer bloed laat prikken.
De volgende dag krijg ik de uitslag. Gelukkig blijkt de concentratie bilirubine flink gezakt te zijn, al is het nog steeds 9x te veel. De specialist verwacht dat dat de komende weken wel verder zal dalen. In elk geval blijkt de prednisolon te werken en dat is op dit moment een heel bemoedigend bericht. Ik laat me niet meer verontrusten door de gele kleur en probeer het ongemak van de jeuk maar voor lief te nemen.