GeHoLi

Geloof, Hoop en Liefde

Dag van de waarheid (maandag 30 maart)

Vanmorgen begon goed. In m’n patiëndossier stond eindelijk de IgG4 waarde ingevuld. En die was behoorlijk veel te hoog, wat een indicatie voor een ontsteking is. Later in de middag werd ik gebeld door een specialist van het Medisch Spectrum Twenthe. Bezorgd en een beetje hoopvol nam ik de telefoon op. Ze legde uit dat ik waarschijnlijk geen tumor heb omdat de alvleesklier over de volle lengte is vergroot. Bij een tumor is dat meer op één plek. Die vergroting is het gevolg van een auto-immuun ziekte. Dat is een ziekte waarbij het afweersysteem van het lichaam niet alleen schadelijke invloeden van buitenaf aanvalt, maar ook gezonde, eigen cellen. Het is niet duidelijk waarom dat opeens gebeurt. Ik heb er waarschijnlijk al een paar maanden last van. Heldere informatie over de aandoening vond ik hier: auto immuun-pancreatitis
Gelukkig is er wat aan te doen. Ik moet voor kortere of langere tijd prednisolon gebruiken. Als ik daar goed op reageer is dat het bewijs dat de diagnose klopt. Als niet, dan ben ik terug bij af en moet ik erger vrezen. Daar wil ik nu niet aan denken. De specialist leek behoorlijk zeker van haar zaak.
Het was een hectische week: heel veel seinen stonden de verkeerde kant op. We zagen de deur nog maar op een kiertje open staan. En nu zwaait die zomaar helemaal open. Bij het eten lazen we het gebed van Hizkia (Jesaja 38: 10-20). Wat een rake beschrijving van wat wij doormaakten! Zo dichtbij als het komt. Ik moet er beslist nog eens over preken als ik er weer bovenop ben.