GeHoLi

Geloof, Hoop en Liefde

Maand: juni 2020

Een kleine psalm

 

Hij alleen zou met een grote sigaar
in de mond op straat mogen lopen,
met de duimen in zijn vest,
want hij is God.
Maar hij doet het niet,
want hij is God.

J.B. Charles (1910-1983)

Op het haakje

De behandelend arts had goede berichten voor me: de concentraties van allerlei stofjes in mijn bloed liggen op één na alle in het normale bereik. De CT-scan laat weer een ontstekingsvrije alvleesklier zien, zonder pathologie.
Van de bedrijfsarts mag ik weer 75% werken, al zijn er wel twee voorwaarden:
– niet ’s avonds, om het herstel van mijn slaap niet te frustreren.
– geen bezoeken bij mensen thuis of in het ziekenhuis, omdat de prednisolon me kwetsbaar maakt voor corona en andere besmettingen.
Als alles goed blijft gaan, verwacht ik eind juli 100% en zonder beperkingen mijn werk te kunnen doen.

Drie maanden geleden leek de deur naar het leven met een klap dicht te vallen. Toen stond die een tijdje op een kiertje. Hij zwaaide weer open toen de prednisolon aansloeg. En nu zit hij weer op het haakje. Ik voel me fit en gezond als anders. De schrik en onzekerheid van het begin maken plaats voor opnieuw vertrouwen in m’n lijf en  gezondheid.

Dat gevoel kwam al een beetje terug, maar dat was natuurlijk een subjectieve indruk. Je kunt je zelf ook wat wijsmaken. Nu is er de bevestiging bijgekomen van iemand in een witte jas. De specialist. Haar objectieve oordeel heeft gezag en legt gewicht in de schaal. Het versterkt mijn indruk dat het echt de goede kant op gaat.

Dit bepaalt me ook bij m’n eigen rol als predikant. Wat wakker ik bij mensen aan? Hun zorgen? Hun twijfels? Hun vooroordelen? Of versterk ik hun verlangen naar wat echt is en waar en goed? Naar God? Zullen mijn woorden hen helpen mensen van geloof, hoop en liefde te zijn?

De hele geschiedenis heeft me ook anderszins aan het denken gezet. Wat betekent deze ziekte? Wat waren mogelijke oorzaken? Hoe voorkom ik dat het terugkomt? En vooral: ben ik wel bezig met de dingen die ik echt belangrijk vind? Wat zijn mijn prioriteiten? Ik wil niet meer tijd verknoeien aan dingen die er niet toe doen. Daarvoor is het leven me te kort en te kostbaar.
Dat zijn vragen die ik u ook wel eens zal stellen als ik mijn bezoekwerk weer oppak. Voor nu eerst een goede zomer gewenst.

 

 

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on print
Share on email
Share on pocket
Share on twitter
Share on reddit